با پیدایش بشر بر کره زمین و فراگیری وی برای استفاده از منابع آب به منظور کشت محصولات کشاورزی . باغداری ، و آب شرب مورد نیاز خود و احشامش در بعضی از مناطق انسانها شروع به کاوش و ابداع روشهایی چون انتقال آب توسط حفر قنات و کانالهایی نمودند، قدمت این کار در ایران لااقل به 2700 سال پیش باز می گردد که به عنوان سند می توان از قنات گناباد نام برد.با گسترش شهر نشینی و صنعتی شدن جوامع بشری ،نیاز فزآینده به آب و پیشرفت صنایع کم کم بشر موفق به حفر چاه و سپس ساخت پمپ های استخراج آب شد. سابقه ساخت پمپ به قرن 13 میلادی حدود هفتصد و اندی سال پیش باز می گردد.انسانها فرا گرفتند که چگونه می توان به منابع آب زیرزمینی دست یافت و با توجه به نیاز روزمره و پایین رفتن سطح آب چاههای دست ساز ، هر ساله بالاخص در دوران خشکسالی اقدام به افزایش عمق چاهها و ایجاد پشته ها ی بیشمار دیگری برای دسترسی به آب نمودند.با ساخت ماشین های حفاری مدرن این امکان پدیدار گشت که بتوان به آب های ژرف که در عمق چند صد متری نیز وجود داشت دسترسی پیدا کند.متاسفانه از دهه 40 به بعد در ایران بدنبال سیاستهای غلط و بدور از آینده نگری اجازه حفر چاههای بیشماری صادر گردید و بدنبال خشکسالی از دهه پنجاه به بعد آخرین میخ نابودی منابع آب ایران با اجازه کف شکنی و عبور از لایه آهکی بر تابوت منابع آب ایران کوبیده شده.در دهه شصت به بعد اعمال سیاست های غلط و بدور از کارشناسی دولت در مورد منابع آبی سبب ایجاد بحرانهای جدید دیگری گشت.انتقال آب از منطقه ای به منطقه دیگر ، ایجاد سدهای بیشمار در نقاط مختلف کشور و حفر چاههای بیشمار و عمیق با مجوز یا بدون مجوز منجر به خشکیدن قناتها ،چاهها قدیمی ،تالابها رودها دریاچه ها و منابع آب سطحی و... گردید. ذخ

در حال حاضر جمعیت کره زمین چیزی بالغ بر 9/7 میلیارد نفرمی باشد و حدود 100 میلیارد تن از ذخایر انرژی سیاره به مصرف رسیده و طی 30 سال آینده مصرف انرژی جهان 47 % افزایش خواهد یافت. حال این پرسش در اینجا وجود دارد که چه میزان دیگر از این ذخایر برای ما و آیندگان باقی مانده و آیا ذخایرباقی مانده جوابگوی رشد جمعیت در آینده خواهد بود؟ از سویی با توجه به مصرف این میزان سوخت توسط بشر، سبب دگرگونی هایی که منجر به تغییرات در وضعیت و شرایط آب و هوایی کره زمین گردیده، شده است. بعنوان مثال در برخی مناطق کره زمین دیگر برف یا باران نمی بارد و در برخی مناطق میزان باران بقدریست که سبب تخریب کشتزارها و یا دست ساختهای بشر می گردد. این روند تخریب و خشکسالی و یا توفانهای پی در پی در حال افزایش است و تغییرات اکوسیستم که اثرات زیان باری بر روی گیاهان جانوران و انسانها را پدید آورده، آینده نگران کننده ای را برای حیات ما انسانها بر روی این سیاره دامن خواهد زد.تنها راه نجات سیاره زمین که گره خورده با زندگی ما انسانهاست ،تغییر در نوع استفاده و الگوی مصرف انرژی می باشد.اینک وقت آن رسیده که تمامی کشورهای جهان بالاخص کشورهای صنعتی و در حال رشد با همکاری و همیاری در زمینه توسعه و به کار گیری منابع انرژیهای پاک بر این معضل فایق آیند.با ایجاد یک فدراسیون جهانی نظارت برمصرف انرژی که دارای قدرت الزامی و اجرایی باشد شاید بتوان بر بخش بزرگی از مشکلات مصرف و آلودگیهای زیست محیطی سیاره فایق آمد.با توجه به اقلیمهای متفاوت در حال حاضر استفاده از انرژیهای خورشیدی، جزرو مد، باد، آبهای گرم زیرزمینی ، هیدروژن و... جز گزینه های اولیه می باشد. ولی قدر مسلم آینده بشریت نیاز به منابع انرژی دارد که دارای منابع فراوان، پایدا

قطب شمال با مساحت 14200000 کیلومتر مربع و قطب جنوب با مساحت13660000 کیلومترمربع در سمت بالا و پایین سیاره ما بمانند دو کلاهخود و سپر دفع تابشهای خورشیدی و دو یخچال بزرگ عمل می کنند.در سطح کره زمین چهار جریان هوای سرد و گرم معتدل وجود دارد.، دو عدد در قطبین و دو عدد در میانه کره که این جریانها در تنظیم دمای کره زمین و در ایجاد رطوبت تشکیل ابر و جابجایی آنها نقش اساسی را دارند.با ایجاد انقلاب صنعتی از اواخر قرن 18 میلادی میلیاردها تن سوخت فسیلی بمانند ذغال سنگ ، نفت ، ... برای تغذیه و به حرکت در آوردن چرخ صنایع، از دل زمین استخراج و مصرف گردید که بازده این سوختها گازهای گلخانه ای را تولید و در جو از خود بر جای گذاشت. با احاطه جو اطراف کره زمین توسط این گازها به مانند یک گنبد، گرمای حاصله از خورشید و تولید شده بر سطح زمین براثر فعالیتهای انسانها ، به دام افتاده و باعث گرم شدن تدریجی هوای زمین گردید. تحقیقات انجام شده نشانگر گرم شدن هوا از آغاز انقلاب صنعتی تاکنون چیزی نزدیک به 48/1 درجه سانتیگراد می باشد. میزان دی اکسید کربن در جو زمین هم اکنون 50% بیش از آغاز انقلاب صنعتی می باشد.قطب شمال با صفحه های یخی بزرگ خویش همانند آیینه عمل نموده و سبب بازتاب قسمت اعظم پرتوهای خورشیدی به فضا می گردد. متاسفانه با گرم شدن هوا این صفحات بزرگ یخی شروع به آب شدن نموده و در طی چند دهه اخیر 40% از این صفحات یخی ذوب شده و از بین رفته اند.سال 2024 به عنوان گرمترین سال آب و هوایی کره زمین از زمان ثبت آمار و ارقام هواشناسی ثبت گردیده است. ، میزان بارش برف در قطبین تا 10% کاهش یافته و تابستان دمای هوا در قطب شمال به 38 درجه سانتیگراد و در زمستان به 12- درجه و در قطب جنوب که در زمستان سال 1989 دما